4th August ( there should be some Kishore-fan from Kiribati, right ? ). A day of celebration for Kishore Kumar fans. A day of jubiliation of the spirit. Happy Birthday to Kishoreda !
Let me present one of THE most important Interviews ( in my opinion ) of Kishore Kumar. Had found it last week, but wanted to put up on this auspicious (;)) occasion.
The time when he was on a cusp of to-be-or-not-to-be. A time when he was about to retire from the bad bad world in Hindi Cinema and enter the Bengali cinema. A time when his 21 years of struggle did not give any friuits. Bracketed only as a comedy hero. Ok, before I repeat what Kishoreda has expressed, let me present the interview. I have translated it into English and hope that the translation is ok. Though a small one but very significant and a matter of study. The photos are not from that particular interview/magazine and from my personnal collection, and along with them, the interview has not appeared in the internet-world or any books on Kishore, before.
रसरंग - 16/09/1967
माझया अंगी वसत असलेल्या खर्या गुणांना आता येथे वावच राहिला नाही. चित्रपटात विनोद निर्माण करण्यासाठी सध्या मला येथे हवे तसे राबवण्यात येत आहे. मी यालाच वैतागलो आहे. माझ्यासमोर प्रश्न पडला आहे हिंदी चित्रपटवाले विनोदाच्या नावाखाली मला अशा मर्कटलीला करावयास आजून किती दिवस भाग पाडणार आहेत ? वर्षानूवर्षे ते मला अशाच माकड कोलांट्या मारीत, माझा जन्म घालवावा, अशी त्यांची अपेक्षा आहे काय ? माझ्याकडून त्यांची एवढीच अपेक्षा असेल तर यापुढे त्यांच्या तालावर नाचून हव्या तशा मर्कटलीला करून जगण्यापेक्षा मे उपाशी पोटी घरी बसणे पसंत करीन. विनोदाचे मला वावडे नाही. विनोद हा मानवी जीवनाचा स्थायी भावच आहे. पण आज विनोदाच्या नावाखाली हिंदी चित्रपटात जो हैदोस-धुल्ला चालू आहे त्याला मात्रा माझा आक्षेप आहे. विनोद म्हणून जी काही 'चीझ' आहे ती हीच असेल तर मी म्हणेन बाबारे अशा विनोदापासून मला वाचाव. हिंदीतून बंगाली चित्रपटात माझयातील कलाकाराचे खरे चीझ होईल असे मला आता वाटू लागले आहे. याचे कारण बंगाली चित्रपटांना विचाराची अशी काहीतरी निश्चित बैठक असते. हिंदी चित्रपटाप्रमाणे ते बिनबुडाचे नसतात. हिंदी चित्रपटात कथेची अवस्था ही बीनशिडाच्या होडी सारखी असते. वारा येईल त्याप्रमाणे ती कोणत्याही दिशेला भरकटत जाते.हिंदी चित्रपटात भूमिका करताना आम्हा कलाकारांची यामुळे मोठी विचित्र अवस्था होते. आमच्या भूमिकेला निश्चित अशी कोणती बैठक रहात नाही.
बंगालीत ही विनोदी चित्रपट निघतात, पण विनोद हा हिंदी चित्रपटाप्रमाणे "ट्रएश" नसतो. हिंदीतील विनोद हास्यास्पद असतो. विनोदी भूमिका करावयाची झाली तरी ती मला आता हास्यकारक चित्रपटात करावयाची आहे. अशी भूमिका हिंदी चित्रपटांच्या सदयस्वरूपात मला मिळण्याची सूतराम शक्यता नाही. यासाठीच माझयातील कलाकाराला आता हिंदीतून बंगाली चित्रपटसृष्टीचे आकर्षण वाटू लागले आहे. कलाकाराला त्याच्या क्षेत्रात कितीही पैसा मिळाला तरी तो पैसा त्याच्यातील खर्या कलाकाराचे समाधान करू शकत नाही. खरा कलाकार स्वतःतील कलाकाराचे समाधान व्हावे यासाठी आपल्या अंगी वसत असलेल्या खर्या कलागुणांचे चीझ व्हावे हीच अपेक्षा बाळगत असतो. माझयातील कलाकार आज याच समाधानासाठी आसूसलेला आहे. हिंदी चित्रपटांनी आजवर मला भरपूर पैसा मिळवून दिला आहे. पण माझयातील कलाकाराचे समाधान होईल अशी एकही भूमिका मला दिलेली नाही. माझयातील कलाकाराला हिंदी चित्रपटसृष्टीचा उबग आला आहे तो यामुळेच. आंतरराष्ट्रीय कीर्तीचे बंगाली दिग्दर्शक सत्यजीत रे एकदा अगत्याने माझा चित्रपट पाहावयास आले. चित्रपट संपताच मी त्यांच्या पायांना स्पर्श करून त्यांचा आशिर्वाद मागितला. मला आशिर्वाद देताना त्यांनी माझया चित्रपटाचे कौतुक केले. मला प्रोत्साहन दिले. त्या महान पुरुषाचे हे प्रोत्साहन हा माझ्या आयुष्यातील आनंदाचा एक दुर्मिळ क्षण होता. आज माझ्यातील कालावंताला अशाच आनंदाचे क्षण हवे आहेत. बंगाल मधे चाहत्यांचे कौतुक करण्याची प्रवृत्ती असल्यामुळे बंगालीत शिरकाव करण्याचे मी ठरविले आहे.
----------------------------
Rasrang - 16/09/1967
Maazhya angii vasat aslelya kharya gunaanna aata yethe vaavach rahila naahi. Chitrapataat vinood nirmaan karnyaasaathi sadhya mala yethe have tase raabavnyaat yet aahe. Me yaalaach vaitaaglo ahe. Maazhyasamor prashna padla ahe Hindi chitrapat-waale vinodaachya naavaakhali mala asha markat-leela karavayaas ajun kiti divas bhaag paadnaar ahet ? Varshanu-varshe te mala ashaach maakad kolaantya maarit, maazha janma ghaalvaava ashi tyaanchi apeksha ahe kaay ? Maajhyakadun tyaanchi evdheech apeksha asel tar yaapudhe tyaanchya taalaavar naachun havya tasha markat-leela karun jagnyaapeksha me upaashi poti ghari basne pasant karin.
Vinodaache mala vaavde nahi. Vinod ha maanavi jeevanacha sthaayi bhaavach ahe. Pan aaj vinodaachya naavaakhaali Hindi chitrapataat jo haidos-dhulla chalu ahe tyaala maatra maazha aakshep ahe. Vinod mhanun ji kaahi 'cheez' ahe tii heech asel tar me mhanen baabare asha vinodaapaasun mala vaachav. Hinditoon bangali chitrapataat maazhyaateel kalaakaarache khare cheez hoil ase mala aata vaatu laagle ahe. Yaache kaaran bangaali chitrapataanna vichaaraachi ashi kahitari nishchit baithak aste. Hindi chitrapataapramaane te binbudaache nastaat. Hindi chitrapataat kathechi avastha hi bin-shidaachya hodi saarkhi aste. Vaara yeil tyapramaane ti kontyaahi dishela bharkatat jaate.Hindi chitrapataat bhoomika kartaana aamha kalaakaaraanchi yaamule mothi vichitra avastha hote. Aamchya bhoomikela nishchit ashi konti baithak rahaat nahi.
Bangaalit hi vinodi chitrapat nightat, pan vinod ha Hindi chitrapataapramaane "trash" nasto. Hinditeel vinod haasyaspad asto. Vinodi bhoomika karaavayachi zhaali tari tii mala aata haasyakaarak chitrapataat karaavayaachi ahe. Ashi bhoomika Hindi chitrapataanchya sadyaswaroopaat mala milnyaachi sootaam shakyata nahi. Yaasaathich maazhyaateel kalaakaarala aata Hinditoon Bangali chitrapatsrushtiche aakarshan vaatu laagle ahe.
Kalaakaarala tyaachya kshetraat kitihi paisa milala tari to paisa tyaachyateel kharya kalaakaarache samadhaan karu shakat nahi. Khara kalaakaar swatahateel kalakaaraache samadhaan vhaave yaasaathi aaplya angi vasat aslelya kharya kalagunaanche cheez vhaave heech apeksha baalgat asto. Maazhyaateel kalaakaar aaj yaach samadhaanaasaathi asuslela ahe. Hindi chitrapataanni aajvar mala bharpoor paisa milvoon dila aahe. Pan maazhyateel kalaakaaraache samadhaan hoil ashi ek hi bhoomika mala dileli bahi. Maazhyaateel kalaakaarala Hindi chitrapatsrushticha ubag ala ahe to yaamulech.
Aantarrashtriya keertiche Bangali digdarshak Satyajeet Ray ekda agatyaane maazha chitrapat pahavayaas aale. Chitrapat samptaach me tyaanchya paayanna sparsh karun tyaancha aashirwad maagitla. Mala aashirwaad detaana tyaanni maazhya chitrapataache kautuk kele. Mala protsahan dile. Tya mahaan purushaache he protsahan ha maazhya aayushyateel aanandacha ek durmil kshan hota. Aaj maazhyatiil kalavantaala ashaach anandaache kshan have ahet. Bangaal madhe chaahtyaanche kautuk karnyaachi pravrutti aslyaamule bangaleet shirkaav karnyaache me tharavile ahe.
-----------------------------------------------------------
Rasrang - 16/09/1967
The real inherent qualities in me, have no place in this industry anymore. I am used here only to create humour/comedy in movies. I am fed up exactly with all this matter. One question arises before me and that is how many more days will the industry make me perform these monkey acts, in the name of comedy ? Years after years , are they expecting me to somersault like a monkey and lead the same life ? If they expect me to do only this, then I would prefer to remain hungry and sit at home, rather than carrying on with these monkey acts, dancing to their tunes.
I am not against humour. Humour is one of the basic ways of expression of human beings. But the chaos that is going on in the name of comedy in films, I am completely against that. If this is it all about comedy, then I would say 'god save me' from this humour. Instead of Hindi films I think Bengali films would bear fruits for an artist in me. The reason is that Bengali films have a certain base and stream of proper thoughts. They are not without any foundation, like the Hindi films. A story in a Hindi film is like a boat without a sail. It sways to the mercy of the wind. We the artists of Hindi film industry, face a very difficult and embarrassing situation. We do not have any certain base, to our characters.
There is comedy in Bengali films too, but it is not a "trash" like Hindi. The humour in Hindi films is ridiculous. If at all I want to do comedy, I would do it in an out-and-out comedy film. But the possibility of getting such roles in Hindi is next to impossible. Thats the reason why the artist in me is attracted towards the Bengali industry.
No amount of money that an artist gets in his field, can make him, the artist, happy. To satisfy his own artistic abilities, a real artist always expects that his inherent good qualities come forward in front of the world. The artist in me is always thirsty for such happiness. Hindi films has earned me a lot of money till today but it did not offer me a single role that would satisfy the artist in me. This is the main reason why the artist in me is not happy being in this industry.
Internationally acclaimed director, Satyajit Ray, obliged to come to see one of the films made by me. As soon as the movie got over, I touched his feet and sought his blessings. While blessing me, he praised my movie. Motivated me to make such movies. This moment of praise and motivation by such a great personality, was one of the rarest and happiest ones in my life. Today the artist in me needs such moments of happiness. There is a tendency of fans from Bengal, to praise an artist and hence I have decided to enter the Bengali Film Industry !
1 of 1 File(s)
Offline 
Send Email